Gebeurtenissen die in de bijbel zijn beschreven hebben een grote rol gespeeld in geschiedenis (zie bijvoorbeeld het schilderij hierboven van Giotto, dat ca. 1305 is gemaakt). Deze gebeurtenissen spelen nog steeds een rol in het dagelijkse leven van veel mensen. De hedendaagse jaartelling is er bijvoorbeeld op afgestemd. Ook hebben veel mensen een vrije dag vanwege wat er gebeurde tijdens het Pinksterfeest in het jaar 33 na Christus. Wat kunnen we van die gebeurtenis over de Schepper van alle dingen en de Vervuller van zijn voornemen leren? En wat over Jezus? Wat is de huidige status van Pinksteren? Laten we eerst kijken wat er in het Bijbelverslag staat geschreven.

Wat gebeurde er bij Pinksteren in het jaar 33 na Christus? – Vlak voor Jezus’ hemelvaart zei hij tegen de apostelen dat zij naar Jeruzalem moesten gaan. Vooruit wijzend naar wat er zou gaan gebeuren zei Jezus: “Maar jullie zullen kracht ontvangen wanneer de heilige geest op jullie komt, en jullie zullen getuigen van mij zijn in Jeruzalem, in heel Judea en Sama̱ria, en tot in de meest afgelegen delen van de aarde.’” – Handelingen 1:8. Hoe ging dat in vervulling?

Tijdens Pinksteren in het jaar 33 was dat wat er gebeurde. In die tijd waren er veel gelovigen in Jeruzalem bijeengekomen. Zij kwamen uit veel omringende landen en spraken andere talen dan het Grieks of Hebreeuws. Het Bijbelverslag beschrijft dat er heilige geest over de discipelen werd uitgestort. Wat was het gevolg? Door Gods heilige geest waren zij in staat om dDia2ingen te doen, die de apostelen en discipelen eerst niet konden. Zij konden bijvoorbeeld plotseling in talen spreken die zij nog niet eerder konden spreken. Dat waren geen talen die niemand kon verstaan of vertalen. Het waren bestaande talen die mensen spraken. In het verslag over die gebeurtenis staat: “Hoe kan het dan dat we allemaal onze eigen moedertaal horen? Parthen, Meden, Elamieten, de inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappado̱cië, Po̱ntus en A̱sia, Frygië en Pamfylië, Egypte en de gebieden van Libië bij Cyre̱ne, bezoekers uit Rome, zowel Joden als proselieten, Kretenzers en Arabieren — we horen ze in onze eigen taal over de grote daden van God praten’” – Handelingen 2:8-11

Door deze gave van Gods geest konden Jezus’ discipelen getuigenis geven over Jezus rol in Gods voornemen in de talen van de mensen die daar bijeen waren gekomen. Daardoor werden velen gelovigen.

De uitstorting van de heilige geest en de wonderen die Jezus volgelingen verrichtten werd ook duidelijk dat vanaf dat moment de christelijke gemeente de organisatie was die God gebruikte om zijn voornemen verder te verwezenlijken. Onder het oude wetsverbond was dat het natuurlijke Israël geweest. Maar vanaf Pinksteren was het voor iedereen duidelijk dat het nieuwe verbond met een geestelijke natie Israël was gesloten, het Israël Gods, dat bestond uit discipelen van Jezus uit alle landen (Galaten 6:15, 16). En dat is tot op heden nog steeds zo.

Wie of wat is de geest die met Pinksteren werd uitgestort? – Het uitstorten van de heilige geest bij het Pinksterfeest in het jaar 33 van onze jaartelling doet ons denken aan een andere belangrijke gebeurtenis in de bijbel: de doop van Jezus door Johannes de Doper. Nadat Jezus volledig was ondergedompeld daalde Gods geest in de vorm van een duif op hem neer en kwam er een stem uit de hemel die zei “Dit is mijn geliefde Zoon” (Mattheüs 3:16, 17). Voor dit moment had Jezus nog geen wonder verricht. Zijn eerste wonder verrichtte hij kort na zijn doop. Wat is Gods geest die op Jezus neerdaalde?

Voordat we deze vraag beantwoorden is het van belang te weten dat de woorden voor geest in het Hebreeuws (roeach) en Grieks (pneuma) verschillende betekenissen hebben.[1] Het woord ‘geest’ kan betrekking hebben op God, Gods Zoon en andere geestelijke schepselen, zoals engelen. “God is een Geest” staat er in Johannes 4:24, en Paulus schreef “Jehovah nu is de Geest” (2 Korinthiërs 3:17, 18). In deze betekenis gaat het niet om een onpersoonlijke kracht zoals de wind. Doelend op Jezus schreef Paulus “De laatste Adam werd een levengevende geest” (1 Korinthiërs 15:45). Een geest voerde Ezechiël in een visioen mee naar Jeruzalem (Ezechiël 8:3).

Meestal hebben de woorden die met ‘geest’ worden vertaald betrekking op Gods werkzame kracht. Het is de kracht die Jehovah gebruikte bij de schepping (Genesis 1:2). In andere situaties gaat het bijvoorbeeld om “mannen…vol van geest”, “geheiligd met heilige geest”, God die “getuigde door heilige geest” (Handelingen 6:3; Romeinen 15:16; Hebreeën 2:4), profeten die “werden geleid door heilige geest” (2 Petrus 1:21) enzovoorts. Een derde betekenis heeft te maken met een bepaald denkwijze die iemand heeft, zoals in Efeziërs 4:23 waarin de aanmoediging wordt gegeven om onze mentaliteit te vernieuwen.

Dat de heilige geest soms gepersonifieerd wordt, zoals bijvoorbeeld “helper” (Johannes 14:16, 17) is geen bewijs dat het in die gevallen ook een persoonlijkheid is. In de bijbel worden bijvoorbeeld ook ‘wijsheid’ (Spreuken 1:20-33), ‘zonde’ en ‘dood’ (Romeinen 5:14) gepersonifieerd voorgesteld. Maar niemand zal op basis daarvan willen concluderen dat de dood een werkelijk geestelijk schepsel is, zoals bijvoorbeeld een engel.

De Gods geest die bij Pinksteren werd uitgestort was Gods werkzame kracht, niet een geestelijk schepsel.

Op basis van bovenstaande is het redelijk om te concluderen dat bij de doop van Jezus, en bij de uitstorting van heilige geest bij Pinksteren in het jaar 33, Jehovah op een bijzondere manier Zijn werkzame kracht gaf. Het was geen geestelijk schepsel die over Jezus en zijn discipelen werd uitgestort.[2] Door die kracht konden zij dingen doen die ze daarvoor niet konden. In het jaar 33 kregen zij bijvoorbeeld de gave om in voor hen onbekende talen te spreken die veel bezoekers uit andere landen spraken, die op dat moment in grote getale naar Jeruzalem waren gekomen. Gods dienstknechten krijgen tot op vandaag nog steeds Gods heilige geest om Zijn wil te doen, zoals het bekendmaken van het goede nieuws van Gods koninkrijk. Maar gaat het in deze tijd om dezelfde gaven van de geest?

Waarom werd Gods geest uitgestort? – Het Bijbelverslag maakt duidelijk dat door de uitstorting van heilige geest veel gelovigen uit andere landen die op dat moment in Jeruzalem waren het goede nieuws omtrent Jezus in hun eigen taal konden horen. En Jezus had tegen zijn discipelen gezegd dat zij heilige geest zouden krijgen om van hem te getuigen “tot in de meest afgelegen delen van de aarde” (Handelingen 1:8). Dat doel is nog niet veranderd. Jezus’ discipelen volgen daarom graag het voorbeeld van Jezus. Zij doen dat door hun levenswijze en door bekend te maken dat Jezus “de weg, de waarheid en het leven” is (Johannes 14:6). Jezus is de zoon van God, die God naar de aarde zond om “zijn leven te geven als een losprijs in ruil voor velen” (Mattheüs 20:28). Hij is de voorspelde Messias, die alle profetieën die tot en met nu op hem betrekking hadden vervuld heeft.

Een aspect om van Jezus te getuigen is door het goede nieuws van Gods koninkrijk bekend te maken, waarover zijn Vader hem als Koning heeft aangesteld. In verband met zijn rol in Gods koninkrijk deed Jezus de bekende uitspraak tegen de Farizeeën, die zeer vijandig waren, dat “het koninkrijk in uw midden” was (Lukas 17:21). Dat koninkrijk was niet in het hart van zijn tegenstanders. Jezus doelde op zichzelf als de door God aangestelde koning.

Jezus zei zelf dat het bekendmaken Lukas 4:43van dit goede nieuws de reden was dat hij, Gods zoon in de hemel naar de aarde was gekomen (Lukas 4:43). Dat goede nieuws maakte hij bekend door zijn onderwijs, en door zijn daden. Bovendien leidde hij zijn discipelen op in dit prediking- en onderwijzingswerk en gaf aan al zijn discipelen de opdracht om “tot het einde van het tijdperk” zijn voorbeeld daarin na te volgen (Mattheüs 28:19, 20). Als iemand goed reageert op het goede nieuws dan helpen christenen iemand graag een discipel van Jezus te worden, hen te dopen en te helpen te volharden.

Door in de kracht van Gods heilige geest “tot in de meest afgelegen delen van de aarde”  bekend te maken dat Jezus als Koning over de aarde zal gaan regeren en de aarde zal herstellen tot een paradijs,  is tevens een vervulling van een belangrijke profetie over het einde van een wereld, die in het algemeen Gods soevereiniteit niet erkent, en Zijn wil niet respecteert (Mattheüs 24:14).

Als deel van zijn prediking- en onderwijzingswerk maakte Jezus ook de naam van zijn Vader bekend (Johannes 17:26). Dit had niet zozeer met het bekendmaken van de uitspraak van Gods naam, Jehovah, te maken, maar met de betekenis van Gods naam, Zijn rol als de Schepper van alle dingen en de Vervuller van zijn voornemen. Gods naam is voor Jezus heel kostbaar, en ook voor zijn discipelen. Daarom maken Jezus’ discipelen graag Zijn naam in het openbaar bekend.

Welke gaven van de heilige geest zouden blijven? – Welke gaven van de geest helpen in deze tijd bij de bekendmaking van het goede nieuws? Spreken Jezus’ discipelen nu nog steeds in vreemde talen, in ‘tongen’? En hoe zit het dan met de andere gaven van de geest, zoals gezondmakingen, profeteren, enzovoorts? Zijn Jezus’ volgelingen daar nog steeds aan te herkennen?

Laten we nog eens stilstaan bij het voorbeeld van Jezus. Jezus had gezegd dat hij gekomen was om “het goede nieuws van Gods koninkrijk” bekendmaken (Lukas 4:43). Hij zei niet dat hij gekomen was om doden op te wekken, zieken te genezen, of om macht over de natuurkrachten uit te oefenen etc. Toch verrichtte hij wel die wonderen. Die wonderen maakten duidelijk dat hij Gods zegen had, dat hij de voorspelde Messias was, en dat onder zijn heerschappij er geen lijden meer zal zijn.

Na Jezus’ dood maakte God ook duidelijk wie opgenomen werden in het nieuwe verbond, en op welke wijze Hij zijn voornemen verder zou vervullen. Daarbij speelde de heilige geest een centrale rol. Door de uitstorting van Gods werkzame kracht over Jezus’ discipelen gaf Jehovah antwoord op dergelijke vragen. De wonderen maakten duidelijk dat Gods zegen was overgegaan naar de christelijke gemeente in de eerste eeuw, waarvan veel mensen ten onrechte dachten dat het een sekte was. Maar het doel was om getuigenis te geven, niet om wonderen te verrichten.

1 Korinthiërs 13:13

De geestelijke gaven die gepaard gingen met wonderen, zoals gezondmakingen, het spreken in talen, profeteren, en dergelijke zouden echter niet blijven bestaan (1 Korinthiërs 13:10-13). Hoewel de apostelen nog wel profeteerden, zijn er na hen geen nieuwe profetieën aan Gods woord toegevoegd; pas na Armageddon zullen nieuwe boekrollen worden geopend. Ook zal in de tijd van het einde de “ware kennis overvloedig worden” (Daniël 12:4). Het goede nieuws van Gods koninkrijk wordt inmiddels al wereldwijd in meer dan 900 talen bekend gemaakt, zodat het niet meer nodig is om op een wonderbaarlijke manier een onbekende taal te beheersen om de bijbelse waarheid met iemand te delen. Dat die gaven er niet meer zijn komt overeen met Gods woord, waarin staat dat van alle gaven van de geest er slechts 3 zullen overblijven: “Er zijn drie dingen die blijven: geloof, hoop, liefde. Maar de grootste daarvan is liefde.” Door die liefde voor God en onze naaste zal iemand graag het goede nieuws met anderen willen delen.

De wereldwijde christelijke gemeente  is bovenal herkenbaar aan liefde (Johannes 13:34, 35). Hoe duidelijk is die liefde bij Jehovah’s Getuigen die het goede nieuws van Gods koninkrijk in ruim 240 landen en ruim 900 talen bekendmaken! Zij niet verdeeld door taal, afkomst, huidskleur, nationaliteit, status, verschillen in bepaalde opvattingen etcetera. Ook niet door politieke verschillen. Met risico voor hun eigen leven hebben zij zich niet mee laten slepen in de politieke conflicten in deze wereld, maar namen daar juist een krachtig standpunt tegen in![3] Vieren Jehovah’s Getuigen Pinksteren?

Is het hedendaagse Pinksteren een heilige feestdag? – Het Pinksterfeest werd in het jaar 33 van onze jaartelling nog gevierd op basis van het Mozaïsche wetsverbond. Maar toen het nieuwe verbond van kracht werd, werd het Mozaïsche wetsverbond ontbonden, zoals in Gods woord staat geschreven: “Het handgeschreven document met zijn voorschriften dat tegen ons was, heeft hij uitgewist. Hij heeft het verwijderd door het aan de martelpaal te nagelen.” (Kolossenzen 2:14). Bovendien staat er in de bijbel nergens geschreven dat God vindt dat deze viering in wat voor vorm dan ook toch moet plaatsvinden. Op basis van de bijbel is alleen de herdenking van Jezus’ dood, het Laatste Avondmaal, een heilige herdenking (Lukas 22:19, 20; zie ook het artikel Waarom wel Jezus’ dood herdenken, maar niet zijn opstanding vieren?). Dit leidt tot de conclusie dat het huidige Pinksterfeest een kerkelijk feest is, maar geen heilig feest, net zoals  Pasen, Kerstmis en Hemelvaart geen heilige feesten zijn.

Het huidige Pinksterfeest is een kerkelijk feest, maar geen heilig feest

Voor een christen is het vooral belangrijk om te beseffen wat het doel is geweest van de uitstorting van heilige geest bij het Pinksterfeest in de eerste eeuw. Dat was om duidelijk te maken dat Jezus’ volgelingen, die velen in die tijd een sekte noemden (Handelingen 24:14) Gods zegen hadden, en dat daardoor Gods voornemen wereldwijd bekend gemaakt zou worden. Het wereldwijd getuigen van Jezus is nog steeds een belangrijk kenmerk van Jezus’ discipelen in deze tijd, samen met de gaven van de geest die zouden overblijven, geloof hoop en liefde. Dat dit wereldwijd gebeurt is 1 van de belangrijke aanwijzingen dat binnenkort Gods koninkrijk over de aarde zal gaan regeren (zie voor meer informatie wanneer Gods koninkrijk zal komen het hoofdstuk Uw koninkrijk kome vanaf alinea 11). Als u hier meer over wil weten kunt u via deze link een gratis Bijbelcursus aanvragen op de plaats en tijd die voor u het beste is.


 

[1] Zie ook het artikel Wat is de heilige geest, of volg voor een uitgebreide bespreking over de verschillende betekenissen van ‘geest’ de volgende link.

[2] Hoewel bij Jezus doop zowel God, Jezus als de heilige geest samen worden genoemd, wordt op geen enkele wijze beweert dat dit in deze gevallen om een 3-enige God gaat. Dat is een theologische dwaling die pas in tweede eeuw vorm begin te krijgen. Zie hiervoor ook het artikel met verwijzingen: Opkomst en ondergang van een dogma – de geschiedenis van 1 Johannes 5:7, 8

[3] Zie onder andere: Waarom werden Jehovah’s Getuigen vóór en tijdens de tweede wereldoorlog vervolgd?[1]